Autobusy PRL-u, Autosan
Po dokonaniu wielu prototypów oraz przeprowadzeniu serii koniecznych badań, Sanocka Fabryka Autobusów wyprodukowała pod koniec 1973 roku seryjną produkcję autobusu Autosan H9. Zostały wyprodukowane 2 wersje: wersja międzymiastowa oraz turystyczna. Nowe samochody, były o wiele nowocześniejsze od poprzedniej wersji SAN H100 i przede wszystkim o wiele mniej podatne były na korozję. Ostatni SAN H100 (numer 33273), opuścił fabrykę 27 lipca 1974. Autorzy projektu, zostali wyróżnieni tytułem Mistrza Techniki Rzeszowszczyzny (1973) oraz I Nagrodą Zarządu Wojewódzkiego NOT (1974). Produkowane modele, nazwane były H9-03 -międzymiastowy oraz H9-15 -turystyczny. Autobusy wyposażono w silnik wysokoprężny typu 6C107, o mocy maksymalnej 138 KM (101,5 kW) przy 2600 obrotach na minutę. To on pozwalał na rozpędzenie się autobusu do 88 km/h. W czwartym kwartale 1975 roku do produkcji wdrożona została miejską wersja Autosana H9, który otrzymał oznaczenie H9-33 lub H9-35 (nazwa zależała od silnika: był typu 359-starachowicki i 6C107-andrychowski). Do istotnych zmian należało wprowadzenie 24-ro voltowej instalacji elektrycznej, co pozwoliło na unifikację z osprzętem oraz wyposażenia jakie było wykorzystywane w Jelczu PR100. W autobusach tych zainstalowane były szerokie czteroskrzydłowe, sterowane pneumatycznie drzwi, które umieszczono na zwisie przednim oraz tylnym, we wnętrzu zamontowane były poręcze oraz uchwyty. Zrezygnowano z bagażników, które były umieszczane pod podłogą, co pozwoliło na obniżenie jej poziomu. Wykorzystano nowe, duże wydajniejsze ogrzewanie. Z zewnątrz, miejską wersję wyróżniała się zarówno przebiegającą linią dachu i specjalnym miejscem na tablicę informacyjną (z numerem oraz kierunkiem), która umieszczona była nad przednią szybą. Autosan H9-35, zdominował na wiele lat tabor w przedsiębiorstwach komunikacji w mniejszych miastach. Wersja H9-35, była mniej popularna. W połowie roku 1977 wprowadzonych zostało wiele ulepszeń w produkowanych autobusach. Zmiany można było zauważyć głównie w układzie jezdnym, który pochodził ze starachowickiej fabryki. Udoskonalona była również oś przednia i tylna most pojazdu, poprawiono układ hamulców. W modelach H9-33/35 unowocześniony oraz usprawniony został system ogrzewania i pneumatyczny mechanizm otwierania drzwi, zlikwidowane zostały także dodatkowe drzwi dla kierowcy.
