Samochody ciężarowe i autobusy PRL-u


Samochód ciężarowy – Jelcz

Kolejny samochód ciężarkowy, który zstąpił Żubra był Jelcz 315. Produkcja, tak samo jak Żubra, rozpoczęła się w Jelczańskich Zakładach Samochodowych. Ze swojego poprzednika przejął on wiele dobrych cech, natomiast najbardziej zawodne podzespoły Żubra zostały wymienione. Nowy, sześciocylindrowy silnik, wytwarzany był na licencji firmy Leyland, sztywny most Raba P018 pochodził z węgierskiej firmy Raba. Śrubowo-kulkowe przekładnie kierownicze, które wyposażono w hydrauliczne wspomaganie, importowano od Węgrów (Csepel) lub z hiszpańskiej fabryki Bendibenca, wirnikowa pompa układu wspomagania, pochodziła z firmy Hobourn-Eaton. Pewne elementy dwuobwodowego układu hamulcowego były na licencji firmy Westinghouse, prądnica o mocy 500W była produkcji węgierskiej, z importu pochodziły również wtryskiwacze firmy CAV oraz rozrusznik o mocy 4,4 kW. Nową, pięciobiegową skrzynię przekładniową wyprodukowano w Fabryce Przekładni Samochodowych w Tczewie. Ulepszono również sprzęgło i w dużym stopniu ulepszono kabinę kierowcy, którą wyciszono i zaopatrzono także w nową deskę rozdzielczą i urządzenie ogrzewające OETF-1 produkcji NRD, zamontowane za siedzeniem kierowcy. Z Żubra przejęto drewnianą skrzynię ładunkową, o powierzchni ponad 11m2.

Prototypy Jelcza 315 utworzone zostały w roku 1966 i po serii badań, pierwszych piętnaście egzemplarzy trafiły do rąk użytkowników w 1968 roku . W czwartym kwartale tego roku, rozpoczęto produkcję seryjną. W 1969 roku, wprowadzony został model 315E, który zaopatrzony został w metalową skrzynię ładunkową i nową opończę.
 


Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009