Samochód ciężarowy – Żubr
Prace nad pierwszą polską ciężarówką o ładowności ośmiu ton rozpoczęła się w 1952 roku w Biurze Konstrukcyjnym Przemysłu Motoryzacyjnego w Warszawie. Plany mówiły, że samochód ten będzie miał silnik o mocy 150 KM (110 kW), do jego konstrukcji wykorzystywano części oraz technologie krajowe. Prototyp wykonany został w roku 1955 i oznaczono go A80. Napędzany był sześciocylindrowym silnikiem, którego pojemność skokowa wynosiła 9935 cm3, moc 140 KM (103 kW) przy 2200 obr/min. Maksymalny moment obrotowy wynosił 490 Nm przy 1400 obr/min. Pięciobiegowa skrzynia biegów nie posiadała zsynchronizowanej "jedynki". W samochodzie wykorzystane zostało ogumienie dętkowe o wymiarach 12.00-22. Drewniana skrzynia ładunkowa posiadała powierzchnię 11,2 m2 i przystosowano ją do montażu pałąków oraz opończy. Pojazd posiadał 7346 mm długości, jego masa własna wynosiła 7250 kg, dzięki czemu mógł ciągnąć przyczepę o masie nie przekraczającej 14 ton. A80 mógł rozpędzić się do prędkości 72 km/h, spalał przy tym 25 litrów na 100 km. Podjęto decyzję, iż produkcja samochodów ciężarowych dużej ładowności będzie się odbywać w Jelczańskich Zakładach Samochodowych.
W latach 1959 - 1960 wyprodukowano pierwsze egzemplarze, które otrzymały nazwę Żubr. Następcą Żubra był Jelcz.
